Vefalı Dost Canlanır birden gövdesinde dalında teni Tomurcuk, yaprak ve çiçek.. Toprağına, suyuna, güneşine minnettar Vefalı dost, ama sitemkar... Kırılmadı rüzgara, sırtını dönmedi hiç yaprağına dalına kastı...
İnanalım herşeyin güzel olacağına!Gündüzlerimiz gece olmadan, geceye ''günaydın''diyelim hep birlikte.Mihribanı yüreğimize kazıyan Abdurrahim Karakoç'a kulak verelim:(İlkbal Gürpınar) Sırat'tan incedir sevda köprüsü Beraber geçelimtut ellerimden Niyet ak güvercin,vuslat gökyüzü Beraber uçalım...
Keşke unutmayı affetmeyi becerebilseydik... Yaşanılanlar paylaşılsın,yapılan hatalar öğrenilsinde en azından bundan sonra sevgiyle baksın gözler birbirine,sevgiyle büyüsün çocuklar,Ataol Behramoğlu'nun şiirindeki gibi... ''İlk kez yurdumdan uzakta yaşadım...
O telaşla bırakın Paris yolunda Ilık rüzgarlarla taramayı saçlarınızı Sevdiğimizle doyasıya bir sohet bile edemedik biz... Gözümüz saatte söyleştik hep, Koşuşur gibi seviştik,yaraşır gibi çalıştık. Hep yetişecek bir yerler...
Kendini Sevmeyi Öğrenmek Üzere İnsanların çoğu,kaybetmekten korktuğu için sevmekten korkuyor, sevilmekten korkuyor,kendisini sevilmeye layık görmediği için, düşünmekten korkuyor,sorumluluk getireceği için konuşmaktan korkuyor eleştirilmekten korktuğu için,duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu...
Bir yüreğin bir başka yüreğe akmasıdır sevgi.Bir bebek anne karnına düştüğünde babanın anne adayının karnına elini koymasıdır,annenin bebeğini ilk kez gördüğü andır... Bebeğin ,annenin elini sıkıca tutmasıdır,minnet...